GÜL AÄžACI
Birçok türü olan gül çiçeklerin sultanıdır denilebilir. Orta güneÅŸli, killi-kumlu ve kırmızı toprakları çok sever. Yediveren, Bodur,
Sadberk, Sarmaşıktır. Güllerinin sürekli canlı olması için yanmış çiftlik gübresi ile diplerinin her ilkbaharda gübrelenmesi
gerekir. Daldırma ya da çelikle üretilir. Bunları dikme zamanı hemen ilkbahar öncesinde ve don tehlikesinin ortadan kalktığı
günlerde baÅŸlar.
Ancak toprağın Sonbahar'da derin iÅŸlenmiÅŸ olması gerekir. Fidanlar için 40 cm civarında derinlikte kazılacak çukurlar
birbirinden 1 metre uzaklıkta olmalıdır. Fidan dikiminde çukur açarken üstten çıkan topraÄŸa biraz yanmış gübre ile karıştırıp
alta, alttan çıkan toprağı da üste vererek yapılır hafif sıkıştırarak can suyu verilir. Güllerde en çok, yaprakları ve gövdeyi
pudralanmış sarmaya baÅŸlayan bir mantar hastalığıyla, yapraklara dadanan afitlerin (yaprak biti) verdiÄŸi zararlar görülür.
Tarım ilaçları satılan yerlerde gerekli ilaçları bularak mücadele yapmak mümkündür. Åžifası, saÄŸlıklı yetiÅŸen güllerin yaprakları,
dalları, taze ya da gölgede kurutularak saklanan çiçekleridir.
Faydası :
Ağız yaralarında; uygun bir kavanoza 1 litre su, 50 gram taze gül çiçeÄŸi yaprağı konularak, güneÅŸte 1 hafta bekletilerek
gerektiÄŸinde kullanılabilecek çok yararlı bir gargara ilacı elde edilir.Çabuk kızaran, ya da yorgunluktan yaÅŸaran gözler için; gül
fidanlarının taze yaprakları ve körpe dallarını aynı ölçüde suyla kaynatarak elde edilen sıvıyı bir pamuÄŸa sürerek yapılan banyo iyi gelir.
