BİNGÖZOTU
Latince Adı: Convolvulus Scammonia, Convolvulus Arvensis
Diğer Adları: Mahmude, Sekamonya, Mahmudiye.
BİNGÖZOTU (MAHMUDE-Convolvulus Scammonia)
Özellikleri : Temmuz-Ağustos aylarında huni şeklinde sarımsı beyaz renkli çiçekler açan, sürünücü ve sütlü, 80-90
cm boyunda bir nebattır. Kumlu top bölgeleri sever. Güneşli ovalar, tepeler ve dağlarda bulunur.
Yetiştiği Yerler : Akdeniz iklimi bitkisi olan mahmude, Anadolu'nun da yerli nebatlarındandır. Suriye, Irak, Mısır,
Yunanistan ve Türkiye'de de özellikle Bursa, İzmir, Muğla, Antalya, Adana ve Antakya da mevcuttur.
Kullanılışı : Mahmude'nin kökleri veya köklerinden elde edilen sakızı kullanılır. Kökleri için mahmude ilkbaharda
topraktan sökülerek yıkanır. Toprak üstü kısımlarıyla, yan kökler kesilerek atılır ve kalan kökler temiz bir yere
serilerek kurutulur. Kullanılacağı zaman toz haline getirilip yutulur. Mahmude sakızı için ise, yazın kurak aylarında
bitkinin kökünün etrafı açılır, kök üzerine keskin bir bıçak ile yara yapılır. Yaralanmış kökten akan süt bir kaba
toplanarak güneşte kurutulur. Bu sakız soluk, esmer sarı renklidir. Kullanılacağı zaman suda eritilerek veya toz
halinde içilir. Bu şekilde saf mahmude elde etmek günümüzde hemen hemen terk edilmiştir. Doğrudan kurutulan
kökler kullanılır.
İçeriği : Şeker, nişasta, müsilaj, tanen ve büyük miktarlarda reçine ihtiva eder. Reçinede scammomin adlı bir
glikozit vardır.
Bölgesi : Dağlık Bölgeler
YetiÅŸtiÄŸi Aylar : Temmuz Agustos
Tıbbi Etkisi : Kalın bağırsağa su çekerek dışkıyı yumuşatır ve ishale sebep olur. Özellikle Osmanlı İmparatorluğu
döneminde, mahmude kökü müshil ilaç olarak altın devrini yaşamıştır, toz haline getirilmiş kökleri günde 0,5 - 2 gr.
olarak yutulur.
YAN ETKÄ°LERÄ°:
Kalın bağırsağı tahriş eder.
Ev ilaçlarında kullanılmaması tavsiye edilir.
